Pierwszy raz w teatrze z dzieckiem: jak wybrać spektakl i przygotować malucha

Gaśnie światło, na widowni robi się cicho, a na scenę wychodzi ktoś przebrany za wilka. Dla dorosłego to zwykły początek przedstawienia. Dla dziecka, które nie wie, czego się spodziewać, może to być moment, w którym chce wracać do domu.

Teatr różni się od filmu: aktorzy są blisko, wszystko dzieje się naprawdę, a wokół siedzą inni widzowie. Dlatego pierwsza wizyta wymaga trochę przygotowania. Nie chodzi o wykład o sztuce, tylko o to, żeby dziecko wiedziało, co je czeka.

Jak wybrać pierwszy spektakl

Najważniejszy jest wiek podany przez teatr. Twórcy dobierają długość przedstawienia, tempo i sposób opowiadania do konkretnej grupy widzów, więc spektakl „od 6 lat” może być za trudny dla trzylatka, nawet jeśli bohaterem jest ulubione zwierzątko.

Na co jeszcze zwrócić uwagę:

• Długość. Na początek lepiej wybrać krótsze przedstawienie, najlepiej bez przerwy.
• Godzina. Spektakl w porze drzemki albo tuż przed kolacją to prosty przepis na marudzenie.
• Wielkość sceny. Na małej, kameralnej scenie dziecko jest blisko aktorów i łatwiej mu się skupić. Duża sala robi wrażenie, ale bywa przytłaczająca.
• Temat. Historia, którą dziecko zna z książki, pomaga śledzić akcję.

Teatry z repertuarem dla dzieci znajdziesz w dziale teatry w Warszawie.

Jak opowiedzieć dziecku o teatrze

Kilka dni wcześniej zacznij rozmowę o tym, co was czeka. Dziecko, które wie, że w pewnym momencie zgaśnie światło, nie przestraszy się ciemności.

• Opowiedz, że na scenie grają prawdziwi ludzie, którzy przebierają się za postaci.
• Uprzedź, że przed spektaklem światło na widowni gaśnie, a na koniec wszyscy klaszczą.
• Wyjaśnij, że w trakcie siedzimy na swoich miejscach i mówimy szeptem, a pytania zostawiamy na później.
• Jeśli spektakl powstał na podstawie książki, przeczytajcie ją wcześniej razem.

Możecie też pobawić się w teatr w domu: jedna osoba jest aktorem, druga widzem, który kupuje narysowany bilet i szuka swojego miejsca.

W dniu spektaklu

Przyjdźcie wcześniej. Dziecko ma czas, żeby rozejrzeć się po foyer, oddać kurtkę do szatni i skorzystać z toalety, zanim zacznie się przedstawienie. Pośpiech i bieg do sali tuż przed dzwonkiem to złe otwarcie.

Jeśli możesz wybrać miejsca, usiądź na brzegu rzędu. W razie potrzeby wyjdziecie bez przeciskania się przed innymi widzami. Młodszym dzieciom pomaga też miejsce, z którego dobrze widać scenę, bo nie muszą wiercić się, żeby coś zobaczyć.

Przekąski i napoje zostaw na przerwę albo na czas po spektaklu. Zasady wnoszenia jedzenia na widownię ustala każdy teatr.

Gdy dziecko się boi albo nudzi

Nawet dobrze dobrany spektakl nie zawsze się uda. Dziecko może przestraszyć się głośnej muzyki, postaci złej czarownicy albo po prostu stracić cierpliwość.

• Nie zmuszaj do siedzenia za wszelką cenę. Krótkie wyjście z sali często wystarczy, żeby dziecko się uspokoiło.
• Szeptem nazwij to, co się dzieje: „To pani aktorka w przebraniu, zaraz zdejmie kapelusz”.
• Jeśli dziecko wyraźnie nie chce wracać, nie traktuj tego jak porażki. Następna próba za kilka miesięcy może wyglądać zupełnie inaczej.

Po spektaklu

Rozmowa po przedstawieniu to połowa przyjemności. Zapytaj, co najbardziej się podobało, która postać była najzabawniejsza i co dziecko zrobiłoby na miejscu bohatera. Młodsze dzieci chętnie narysują ulubioną scenę, starsze mogą opowiedzieć historię od nowa, po swojemu.

Jeśli wizyta się udała, zapiszcie razem, jaki to był spektakl i w którym teatrze. Taka lista po roku pokazuje, jak dużo już razem zobaczyliście.